"Mijn man MOET bloemen voor mij kopen…" Is dat waar? Voor Valentijnsdag een waargebeurd verhaal van Marjan! Op Valentijnsdag denk ik vaak terug aan een inzicht dat ik jaren geleden had. Mijn man is best romantisch, maar weigert dingen te doen omdat het zo hoort. Of omdat het een bepaalde dag van het jaar is. Zo ook Valentijnsdag. Geen kaart, geen bloemen, geen rode hartjes. Zelfs zijn moeder ging zich ermee bemoeien en stuurde midden in de nacht een brief vol met haar zorgen, adviezen en wensen. Toen ben ik er maar eens goed voor gaan zitten. Ik ben gaan onderzoeken wat ik zélf aan die situatie kon doen. Hoe kon ik anders tegen deze situatie aankijken vanuit het principe ‘lief zijn voor mezelf’. Mijn gedachte was: ‘Mijn man moet bloemen voor me kopen’. Ik vond dat dat echt waar was. Het was immers Valentijnsdag! Maar kon ik zeker weten dat mijn man bloemen voor mij MOET kopen? Nee, dat dan weer niet. Zolang ik aan die gedachte bleef vasthouden, voelde ik me verdrietig, teleurgesteld en verongelijkt. Ik dacht dat hij niet van me hield en dat idee zorgde er weer voor dat ik bozig naar hem ging doen. Ik veranderde in iemand waar je al helemaal geen kaartje aan ging sturen of bloemen voor ging kopen! Toen viel me in dat, als ik die gedachte niet zou kunnen hebben (Mijn man moet bloemen voor me kopen), er niks aan de hand was. Het was een mooie dag, de zon scheen, mijn man banjerde vrolijk door het huis en ik zat aan de koffie. Een gewone dag zoals elke andere dag. Hoe kon ik dit nou eens anders inkaderen? Zodanig dat ik niet elk jaar opnieuw dat verongelijkte gevoel moet overwinnen? Ik draaide de gedachte om – niet 1 keer, maar 3 keer! ‘Mijn man moet bloemen voor me kopen’ werd ‘Ik moet bloemen voor mezelf kopen’. Uit liefde voor mezelf voelde dat helemaal goed. Zo kon ik mijn allerliefste bloemen kopen, ze zelf uitkiezen, in de vaas zetten en ervan genieten. Wat was het makkelijk om mezelf blij te maken! Een andere manier van kijken werd ‘Ik moet bloemen voor mijn man kopen’. Die was grappig! Ook hier had ik zélf het heft in handen. En ik kon besluiten of ik bloemen voor hem wilde kopen, of hem mee uit eten zou nemen of een chocolaatje op zijn kussen ging leggen. Hoe leuk is dat om iemand te verrassen (zonder er iets voor terug te verwachten!). En als laatste manier om anders naar die situatie te kijken, bedacht ik ‘Mijn man moet geen bloemen voor mij kopen’. Hoe word ik daar nou beter van dat hij geen bloemen voor me koopt? Mmmmm, wil ik een man die iets voor me doet omdat het toevallig 14 februari is? Of heb ik liever mijn echte man die onverwacht de voorruit van mijn auto wast, vaak zegt hoe heerlijk ik heb gekookt, mij te pas en te onpas zijn schatje noemt of zomaar ineens een nieuwe computer voor me koopt? Liefde is niet op routine iets doen omdat het zo hoort. Liefde is iets doen voor een ander zonder er iets voor terug te verwachten. En die ander, dat ben je ook zélf! Dus, kijk uit liefde voor jezelf eens wat vaker naar jouw aandeel in een situatie. Waar word je nou blijer van? Elk jaar weer hopen dat je partner een bloemetje voor je koopt en ongelukkig zijn als het niet gebeurt? Of je te verheugen op de bloemen die je zelf gaat kopen en je partner te zien zoals-ie écht is? Als je wat vaker dicht bij jezelf wilt blijven, geef je dan op voor één van de PDS Individuele trainingen – met Liesbeth of met Marjan via https://www.exelix.nl/contact-agenda/contact/inschrijven-pds-individuele-training/ of stuur een mail naar info@exelix.nl en vraag naar de mogelijkheden. Zo leer je hoe je altijd je eigen Valentijn kunt zijn! Liefs, Marjan en Liesbeth

“Mijn man MOET bloemen voor mij kopen…” Is dat waar?

Voor Valentijnsdag een waargebeurd verhaal van Marjan!

Op Valentijnsdag denk ik vaak terug aan een inzicht dat ik jaren geleden had. Mijn man is best romantisch, maar weigert dingen te doen omdat het zo hoort. Of omdat het een bepaalde dag van het jaar is. Zo ook Valentijnsdag. Geen kaart, geen bloemen, geen rode hartjes. Zelfs zijn moeder ging zich ermee bemoeien en stuurde midden in de nacht een brief vol met haar zorgen, adviezen en wensen. Toen ben ik er maar eens goed voor gaan zitten. Ik ben gaan onderzoeken wat ik zélf aan die situatie kon doen. Hoe kon ik anders tegen deze situatie aankijken vanuit het principe ‘lief zijn voor mezelf’.

Mijn gedachte was: ‘Mijn man moet bloemen voor me kopen’. Ik vond dat dat echt waar was. Het was immers Valentijnsdag! Maar kon ik zeker weten dat mijn man bloemen voor mij MOET kopen? Nee, dat dan weer niet. Zolang ik aan die gedachte bleef vasthouden, voelde ik me verdrietig, teleurgesteld en verongelijkt. Ik dacht dat hij niet van me hield en dat idee zorgde er weer voor dat ik bozig naar hem ging doen. Ik veranderde in iemand waar je al helemaal geen kaartje aan ging sturen of bloemen voor ging kopen! Toen viel me in dat, als ik die gedachte niet zou kunnen hebben (Mijn man moet bloemen voor me kopen), er niks aan de hand was. Het was een mooie dag, de zon scheen, mijn man banjerde vrolijk door het huis en ik zat aan de koffie. Een gewone dag zoals elke andere dag. Hoe kon ik dit nou eens anders inkaderen? Zodanig dat ik niet elk jaar opnieuw dat verongelijkte gevoel moet overwinnen? Ik draaide de gedachte om – niet 1 keer, maar 3 keer!

‘Mijn man moet bloemen voor me kopen’ werd ‘Ik moet bloemen voor mezelf kopen’. Uit liefde voor mezelf voelde dat helemaal goed. Zo kon ik mijn allerliefste bloemen kopen, ze zelf uitkiezen, in de vaas zetten en ervan genieten. Wat was het makkelijk om mezelf blij te maken!

Een andere manier van kijken werd ‘Ik moet bloemen voor mijn man kopen’. Die was grappig! Ook hier had ik zélf het heft in handen. En ik kon besluiten of ik bloemen voor hem wilde kopen, of hem mee uit eten zou nemen of een chocolaatje op zijn kussen ging leggen. Hoe leuk is dat om iemand te verrassen (zonder er iets voor terug te verwachten!).

En als laatste manier om anders naar die situatie te kijken, bedacht ik ‘Mijn man moet geen bloemen voor mij kopen’. Hoe word ik daar nou beter van dat hij geen bloemen voor me koopt? Mmmmm, wil ik een man die iets voor me doet omdat het toevallig 14 februari is? Of heb ik liever mijn echte man die onverwacht de voorruit van mijn auto wast, vaak zegt hoe heerlijk ik heb gekookt, mij te pas en te onpas zijn schatje noemt of zomaar ineens een nieuwe computer voor me koopt? Liefde is niet op routine iets doen omdat het zo hoort. Liefde is iets doen voor een ander zonder er iets voor terug te verwachten. En die ander, dat ben je ook zélf!

Dus, kijk uit liefde voor jezelf eens wat vaker naar jouw aandeel in een situatie. Waar word je nou blijer van? Elk jaar weer hopen dat je partner een bloemetje voor je koopt en ongelukkig zijn als het niet gebeurt? Of je te verheugen op de bloemen die je zelf gaat kopen en je partner te zien zoals-ie écht is?

Als je wat vaker dicht bij jezelf wilt blijven, geef je dan op voor één van de PDS Individuele trainingen – met Liesbeth of met Marjan via https://www.exelix.nl/contact-agenda/contact/inschrijven-pds-individuele-training/ of stuur een mail naar info@exelix.nl en vraag naar de mogelijkheden. Zo leer je hoe je altijd je eigen Valentijn kunt zijn!

Liefs,
Marjan en Liesbeth

(Feed generated with FetchRSS)

Bron: Exelix op Facebook
"Mijn man MOET bloemen voor mij kopen…" Is dat waar?

Voor Valentijnsdag een waargebeurd verhaal van Marjan!

Op Valentijnsdag denk ik vaak terug aan een inzicht dat ik jaren geleden had. Mijn man is best romantisch, maar weigert dingen te doen omdat het zo hoort. Of omdat het een bepaalde dag van het jaar is. Zo ook Valentijnsdag. Geen kaart, geen bloemen, geen rode hartjes. Zelfs zijn moeder ging zich ermee bemoeien en stuurde midden in de nacht een brief vol met haar zorgen, adviezen en wensen. Toen ben ik er maar eens goed voor gaan zitten. Ik ben gaan onderzoeken wat ik zélf aan die situatie kon doen. Hoe kon ik anders tegen deze situatie aankijken vanuit het principe ‘lief zijn voor mezelf’.

Mijn gedachte was: ‘Mijn man moet bloemen voor me kopen’. Ik vond dat dat echt waar was. Het was immers Valentijnsdag! Maar kon ik zeker weten dat mijn man bloemen voor mij MOET kopen? Nee, dat dan weer niet. Zolang ik aan die gedachte bleef vasthouden, voelde ik me verdrietig, teleurgesteld en verongelijkt. Ik dacht dat hij niet van me hield en dat idee zorgde er weer voor dat ik bozig naar hem ging doen. Ik veranderde in iemand waar je al helemaal geen kaartje aan ging sturen of bloemen voor ging kopen! Toen viel me in dat, als ik die gedachte niet zou kunnen hebben (Mijn man moet bloemen voor me kopen), er niks aan de hand was. Het was een mooie dag, de zon scheen, mijn man banjerde vrolijk door het huis en ik zat aan de koffie. Een gewone dag zoals elke andere dag. Hoe kon ik dit nou eens anders inkaderen? Zodanig dat ik niet elk jaar opnieuw dat verongelijkte gevoel moet overwinnen? Ik draaide de gedachte om – niet 1 keer, maar 3 keer!

‘Mijn man moet bloemen voor me kopen’ werd ‘Ik moet bloemen voor mezelf kopen’. Uit liefde voor mezelf voelde dat helemaal goed. Zo kon ik mijn allerliefste bloemen kopen, ze zelf uitkiezen, in de vaas zetten en ervan genieten. Wat was het makkelijk om mezelf blij te maken!

Een andere manier van kijken werd ‘Ik moet bloemen voor mijn man kopen’. Die was grappig! Ook hier had ik zélf het heft in handen. En ik kon besluiten of ik bloemen voor hem wilde kopen, of hem mee uit eten zou nemen of een chocolaatje op zijn kussen ging leggen. Hoe leuk is dat om iemand te verrassen (zonder er iets voor terug te verwachten!).

En als laatste manier om anders naar die situatie te kijken, bedacht ik ‘Mijn man moet geen bloemen voor mij kopen’. Hoe word ik daar nou beter van dat hij geen bloemen voor me koopt? Mmmmm, wil ik een man die iets voor me doet omdat het toevallig 14 februari is? Of heb ik liever mijn echte man die onverwacht de voorruit van mijn auto wast, vaak zegt hoe heerlijk ik heb gekookt, mij te pas en te onpas zijn schatje noemt of zomaar ineens een nieuwe computer voor me koopt? Liefde is niet op routine iets doen omdat het zo hoort. Liefde is iets doen voor een ander zonder er iets voor terug te verwachten. En die ander, dat ben je ook zélf!

Dus, kijk uit liefde voor jezelf eens wat vaker naar jouw aandeel in een situatie. Waar word je nou blijer van? Elk jaar weer hopen dat je partner een bloemetje voor je koopt en ongelukkig zijn als het niet gebeurt? Of je te verheugen op de bloemen die je zelf gaat kopen en je partner te zien zoals-ie écht is?

Als je wat vaker dicht bij jezelf wilt blijven, geef je dan op voor één van de PDS Individuele trainingen – met Liesbeth of met Marjan via https://www.exelix.nl/contact-agenda/contact/inschrijven-pds-individuele-training/ of stuur een mail naar info@exelix.nl en vraag naar de mogelijkheden. Zo leer je hoe je altijd je eigen Valentijn kunt zijn!

Liefs,
Marjan en Liesbeth